เด็กหญิงในร้านเครื่องเขียน ใครเห็นคงนึกว่าช่วยแม่ ที่แท้เถ้าแก่เนี้ยตัวจริง ใช้อั่งเปาซื้อร้าน

 
            เด็กหญิงในร้านเครื่องเขียน ใครเห็นคงนึกว่าช่วยงานแม่ ที่แท้นี่แหละเจ้าของร้าน ใช้เงินอั่งเปาซื้อร้าน แถมจ้างแม่เดือนละ 1.4 หมื่นมาช่วยงาน เถ้าแก่เนี้ยตัวจริง
            จากรายงานของเว็บไซต์เซาธ์ไชน่ามอร์นิ่งโพสต์ เมื่อวันที่ 17 มีนาคม 2569 หลี่เยว่ เด็กหญิงวัย 12 ปี จากมณฑลเจียงซี ประเทศจีน ได้ผันตัวมาเป็นเจ้าของธุรกิจตั้งแต่อายุยังน้อย ด้วยการนำเงินอั่งเปาที่ได้รับช่วงตรุษจีน มาซื้อกิจการร้านเครื่องเขียนแห่งหนึ่ง ที่บังเอิญพบเห็นระหว่างไปธนาคาร 

            โดยพบว่าเธอได้เงินอั่งเปามามากกว่า 44,000 หยวน (ราว 206,000 บาท) จึงตัดสินใจนำเงินมาลงทุนธุรกิจ เพราะเชื่อว่าการฝากเงินไว้ในธนาคารให้ดอกเบี้ยต่ำมาก เกินกว่าจะตามอัตราเงินเฟ้อได้ทัน 
 
            แม้ว่าแม่จะทักท้วงเรื่องความเสี่ยงที่จะขาดทุน แต่เด็กหญิงยังคงมุ่งมั่นที่จะคว้าโอกาสนี้ไว้ และนำเงินอั่งเปาไปซื้อร้านเครื่องเขียนมาจริง ๆ 

            นับตั้งแต่นั้น หลี่เยว่ก็ต้องบริหารจัดการตัวเองทั้งเรื่องการเรียนและการวางแผนธุรกิจ จัดการกับซัพพลายเออร์ โดยในช่วงที่โรงเรียนหยุดเธอจะรับผิดชอบในเรื่องการจัดหาสินค้ามาตุนไว้ในสต็อก และเมื่อโรงเรียนเปิดในเดือนมีนาคม หลี่เยว่ก็จ้างแม่ให้มาจัดการงานต่าง ๆ ในร้านแทน ด้วยค่าตอบแทนเดือนละ 3,000 หยวน (ราว 14,000 บาท) 

            ทั้งคู่แบ่งหน้าที่กันเป็นอย่างดี หลี่เยว่ซึ่งเป็นเจ้าของร้านจะรับหน้าที่เจรจากับซัพพลายเออร์ ตั้งราคาสินค้า และปรับกลยุทธ์ธุรกิจ ส่วนแม่ของเธอจะรับผิดชอบในส่วนการดำเนินการของแต่ละวัน 

            ในแต่ละเช้าหลี่เยว่จะเข้ามาที่ร้าน ตรวจสอบรายการสินค้า จากนั้นก็ไปโรงเรียน กระทั่งโรงเรียนเลิกเธอก็กลับมานั่งทำการบ้านที่ร้าน และอยู่ช่วยแม่จนถึงเวลา 20.30 น. 
 
            เธอยังเรียนรู้วิธีการนำ AI มาใช้เพื่อจัดการงานบัญชีและสร้างสมุดบัญชีขึ้นมาอีกด้วย

            กระทั่งเมื่อช่วงสัปดาห์ที่ผ่านมา รายได้ของร้านลดลงอย่างมาก หลี่เยว่จึงทำการตัดสินใจครั้งสำคัญ ในการปรับลงราคาสินค้าในร้านลง โดยจะขายของชิ้นเล็ก ๆ เพียง 1 หยวนเพื่อดึงดูดกลุ่มเด็กนักเรียน ส่วนสินค้าที่มีคุณภาพจะลดราคาลง 50% เพื่อดึงดูดกลุ่มผู้ปกครองที่ชื่นชอบสินค้าราคาถูก 

            "ถ้าเรากังวลมากเกินไปกับต้นทุนที่จมไปแล้ว สินค้าก็จะขายไม่ออก และเราจะเจอปัญหาสภาพคล่องได้" หลี่เยว่ อธิบายให้แม่ของเธอฟัง 
 
            กลยุทธ์ที่กล้าหาญของเด็กหญิงประสบความสำเร็จอย่างรวดเร็ว มีลูกค้ามากมายหลั่งไหลมาที่ร้าน ซึ่งแม้ว่าเธอจะยังไม่ได้เปิดเผยจำนวนรายได้ทั้งหมดจากธุรกิจนี้ แต่มีรายงานว่าเธอได้เงินทุนคืนเป็นที่เรียบร้อย  

            ทั้งนี้ แม่ของหลี่ ซึ่งเป็นที่ปรึกษาด้านการเงินของครอบครัว เผยว่า เธออาจจะให้ลูกสาวหยุดธุรกิจนี้ หากมันกระทบกับการเรียนของลูก  
            ขณะที่หลี่เยว่เองก็เริ่มรู้สึกว่าการเปิดร้านนั้นกินเวลาเรียนของเธอมากเกินไป จึงเริ่มปรับจุดโฟกัสของธุรกิจนี้ใหม่ จากร้านเครื่องเขียน เปลี่ยนมาเป็นการขายอาหาร โดยไม่นานมานี้เธอเพิ่งลงทุนซื้ออุปกรณ์มาเพิ่ม และเริ่มขายไส้กรอก น้ำส้ม และเครื่องดื่มเย็นอื่น ๆ ควบคู่ไปกับการระบายสต็อกสินค้าเครื่องเขียน 

            "ฉันอยากเป็นเถ้าแก่เนี้ยที่มีจริยธรรม ก่อนจะขาย ฉันได้ลองชิมสินค้าทุกอย่างแล้วเพื่อให้มั่นใจว่ามันดีต่อสุขภาพและอร่อย" หลี่เยว่ เผย 

            ทั้งนี้ แม่ของหลี่เยว่เชื่อว่าประสบการณ์ที่ได้รับจากการเปิดร้าน จะให้ความรู้ทางการเงินที่มีค่าแก่ลูกสาว ซึ่งถือว่าเป็นการใช้เงินที่ดียิ่งกว่าการส่งลูกสาวไปเข้าอบรม ทั้ง ๆ ที่ลูกไม่มีความสนใจ การเปิดร้านก็เหมือนกับการเปิดโรงเรียนสอนธุรกิจให้ลูกสาว 

            เรื่องราวของหลี่เยว่กลายมาเป็นที่พูดถึงอย่างมากในหมู่ชาวเน็ตจีน โดยมีคนชื่นชมว่า "ความกล้าหาญ การลงมือทำ และเซนส์ทางธุรกิจของเด็กคนนี้โตเกินวัยไปแล้ว เธอต้องประสบความสำเร็จอย่างแน่นอน

            อย่างไรก็ตาม ยังมีคนที่แสดงความกังวลว่าการเริ่มทำธุรกิจตั้งแต่อายุเท่านี้อาจไม่เหมาะสมนัก เพราะด้วยวัยแค่ 12 ปี เธอควรโฟกัสไปที่เรื่องการเรียน กับการหาประสบการณ์ในวัยเด็กมากกว่า
ขอบคุณข้อมูลจาก SCMP