ดราม่า สีดอหูพับ กลับดาวตอนถูกขนย้าย ย้อนที่มาคำสั่งต้องพ้นป่า ก่อนจากไปสุดเศร้า

           ผลผ่าชันสูตรระบุชัดว่า สาเหตุการตายมาจากการสำลักอาหาร ทำให้ทางเดินหายใจล้มเหลว ร่วมกับภาวะกล้ามเนื้อสลายจากความเครียดเฉียบพลัน (Capture Myopathy) นำไปสู่ภาวะช็อกและหัวใจล้มเหลว หลักฐานที่พบ ได้แก่ เศษอ้อยและมันสำปะหลังในหลอดลม ฟองอากาศในทางเดินหายใจ และอวัยวะหลายส่วนซีดและมีเลือดออก

           การตายของสีดอหูพับจุดชนวนให้เกิดการเคลื่อนไหวครั้งใหญ่ มีการตั้งแคมเปญล่ารายชื่อ เรียกร้องความโปร่งใส ขอให้ทบทวนกระบวนการเคลื่อนย้าย และบางส่วนถึงขั้นเรียกร้องให้ยกเลิกการเคลื่อนย้ายช้างป่าทุกตัว ประเด็นสำคัญที่กลุ่มคนรักช้างย้ำคือ สีดอหูพับไม่ใช่ช้างดุร้ายโดยสันดาน แต่เป็นช้างวัยรุ่นที่กำลังเรียนรู้ชีวิตในป่า ซึ่งกรณีนี้ปัญหาอาจไม่ใช่ช้างที่ผิด แต่เกิดจากระบบจัดการที่อาจผิดพลาด

           ล่าสุด (5 กุมภาพันธ์ 2569) สำนักบริหารพื้นที่อนุรักษ์ที่ 8 (ขอนแก่น) พร้อมด้วยสำนักงานทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมจังหวัดขอนแก่น และทีมสัตวแพทย์จากกรมอุทยานแห่งชาติ สัตว์ป่า และพันธุ์พืช ร่วมแถลงข้อเท็จจริงกรณีการเสียชีวิตของ "พลายสีดอหูพับ" โดยแสดงความเสียใจอย่างสุดซึ้งต่อการสูญเสีย พร้อมชี้แจงว่าเจ้าหน้าที่ปฏิบัติหน้าที่ตามคำสั่งศาลและวางแผนอย่างรอบคอบ แต่เหตุการณ์ถือเป็นเหตุสุดวิสัย เนื่องจากข้อจำกัดในการวางยาซึมสัตว์ป่าในธรรมชาติที่ไม่สามารถงดอาหารล่วงหน้าได้ ขณะที่ผลผ่าชันสูตรเบื้องต้นระบุสาเหตุการตายเกิดจากภาวะทางเดินหายใจล้มเหลวจากการสำลักอาหาร ร่วมกับภาวะกล้ามเนื้อสลายจากความเครียดเฉียบพลัน ทำให้เกิดภาวะช็อกและหัวใจล้มเหลว ทั้งนี้กรมอุทยานยืนยันจะนำบทเรียนครั้งนี้ไปทบทวนและยกระดับมาตรฐานการเคลื่อนย้ายสัตว์ป่าในอนาคต พร้อมยอมรับว่าการจัดการช้างป่าเป็นงานที่มีความเสี่ยงสูง และจำเป็นต้องหาทางให้คนกับช้างอยู่ร่วมกันอย่างปลอดภัยต่อไป

           กัญจนา ศิลปอาชา หรือ หนูนา เปิดมุมมองต่อกรณีการเคลื่อนย้ายสีดอหูพับ ระบุว่ามีคำสั่งจากเบื้องบนให้ต้องย้ายทันที ทำให้เจ้าหน้าที่หน้างานมีข้อจำกัดและไม่อาจฝืนคำสั่งได้ แม้ทีมสัตวแพทย์จะพยายามช่วยอย่างเต็มที่ แต่ก็ไม่ทันการณ์ พร้อมชี้ว่าการสูญเสียครั้งนี้สะท้อนปัญหาเชิงระบบในการจัดการช้างป่า และเรียกร้องให้กรมอุทยานฯ ยกเลิกการเคลื่อนย้ายช้างป่าทั้งหมด ไม่ใช่เพียงชะลอ รวมถึงให้ร้องต่อศาลแทนช้าง โดยให้เหตุผลว่าการวางยาซึมช้างป่าในธรรมชาติมีความเสี่ยงสูง ประเมินสภาพร่างกายได้ยาก อีกทั้งการใช้คนจำนวนมากอาจทำให้ช้างเครียด

           ภายหลังการแถลงล่าสุด กัญจนา โพสต์ตั้งคำถามว่าทำไมอธิบดีกรมอุทยานฯ ไม่มาแถลงเอง และย้ำว่าไม่ควรเทียบกับกรณีย้าย ดอกแก้ว–ขุนเดช เพราะเป็นช้างบ้านที่สามารถงดอาหารและตรวจเลือดล่วงหน้าได้ ซึ่งลดความเสี่ยงไปมาก ต่างจากบริบทของช้างป่าอย่างสิ้นเชิง

           การตายของสีดอหูพับ ไม่ได้เป็นเพียงความสูญเสียของช้างหนึ่งตัว แต่กลายเป็นคำถามครั้งใหญ่ว่า อะไรคือปัญหาที่แท้จริงของการอยู่ร่วมกันของคนและช้างป่า และปฏิบัติการย้ายช้างป่าจากถิ่นฐานที่นำไปสู่ความผิดพลาดเช่นนี้ จะยังเกิดขึ้นต่อไปอีกหรือไม่